મહાભારતની આ રાજકુમારીઓ એ પણ બનાવ્યા હતા બીજા પુરુષો સાથે સંબંધ,જાણો કોણ હતી આ….

0
755

નમસ્તે મિત્રો અમારા આ લેખમાં આપ સૌનું હાર્દિક સ્વાગત છે અને મિત્રો આજે અમેં તમને અગત્ય ની માહિતી જણાવા જઈ રહ્યા છે જે તમારા જીવન માં ઉપયોગી બનશે તો ચાલો જાણીએ.તમને જાણવા નું કે મહાભારત ની આ રાજકુમારીઓ એ પણ અનૈતિક સંબંધ બનાવ્યા છે તો ચાલો મારા વાહલા મિત્રો જાણીએ.મિત્રો, મહાભારત એક દૈવી પૌરાણિક કથા છે, જેને કોઈ પણ જાણે છે તે તેના વિશે વધુ જાણવાની ઇચ્છા બતાવે છે.મહાભારત મહાકાવ્ય વિશ્વમાં સૌથી વધુ ચર્ચામાં છે.

આ પુસ્તકમાં ઘણા રહસ્યો અને જાણકારી છે.મહાભારત લખાણમાં આવા ઘણા રહસ્યો છુપાયેલા છે, જેના વિશે આજ સુધી લોકો સાચી માહિતી અને તેના રહસ્યોને લોકો સમજી શક્યા નથી અથવા મહાભારતના આ રહસ્ય વિશે બહુ ઓછા લોકો જાણે છે.આ પુસ્તકને લગતું આવું જ એક રહસ્ય કહેવામાં આવી રહ્યું છે. તમને મહાભારતના રાજકુમારો વિશે કહીશું જેણે અનૈતિક સંબંધ બનાવ્યા હતા.મહાભારતમાં ઘણી રાજકુમારીઓ હતી જેમણે અનૈતિક સંબંધો બનાવ્યા, અથવા તો તેઓએ અનૈતિક સંબંધ બાંધ્યા.

અનૈતિક સંબંધ’ એટલે કે રાણી અને રાજકુમારોએ પતિ હોવાને કારણે બીજા પુરુષ સાથે જાતીય સંભોગ કરીને બાળકોને જન્મ આપવો પડ્યો હતો.આજે અમે તમને આ પોસ્ટમાં મહાભારતની કેટલીક એવી રાજકુમારીઓ વિશે જણાવી રહ્યા છીએ કે જેમના અનૈતિક સંબંધો હતા.સૌ પ્રથમ, અમે તમને મહાભારતનું એક ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ પાત્ર મત્સ્યગંધ વિશે જણાવી રહ્યા છીએ.જે પાછળથી સત્યવતી તરીકે જાણીતું થયું.  સત્યવતી નાનપણથી ખૂબ જ સુંદર હતી.આને કારણે, રાજા શાંતનુ સત્યવતીની સુંદરતાથી મોહિત થઈ ગયું.

અને સત્યવતી સાથે લગ્ન કર્યા.લગ્ન પછી, સત્યવતી અને શાંતનુને બે પુત્ર હતા વિચિત્રવીર્ય અને ચિત્રાંગદ.બહુ ઓછા લોકો જાણે છે કે સત્યવતીનો ત્રીજો દીકરો પણ હતો.તે ત્રીજા દીકરાનું નામ વ્યસ્ત હતું.જ્યારે સત્યવતીનાં લગ્ન ન હતાં.  પછી મહર્ષિ પરાશર એકવાર સત્યવતીને મળ્યા.અને તે સત્યવતીની સુંદરતાથી મોહિત થઈ ગયો.  પછી સત્યવતી અને મહષિ પરાશર વચ્ચે સંબંધ સ્થાપિત થયો.જેમાંથી વ્યાસ જીનો જન્મ થયો હતો.વ્યાસજી નાનપણમાં તપ કરવા જંગલમાં ગયા હતા.

બાદમાં તેઓ મહર્ષિ વેદ વ્યાસ જી તરીકે જાણીતા થયા.મિત્રોના બે પુત્રો શાંતનુ અને સત્યવતી, વિચિત્રવીર્ય અને ચિત્રાંગદના લગ્ન અંબાલીકા, અંબિકા નામની રાજકુમારીઓ સાથે થયાં.  પરંતુ લગ્નના થોડા જ સમયમાં વિચિત્રવીર્ય અને ચિત્રાંગદ યુદ્ધમાં મરી ગયા.ભીષ્મે જીવનભર લગ્ન ન કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી.તેથી, તે સમયે હસ્તિનાપુરની રાણી સત્યવતી તેના રાજવંશને અદૃશ્ય થવા દેતી નહોતી.તેથી, સત્યવતીએ તેના ત્રીજા પુત્ર વ્યાસને બોલાવ્યા.

અને તેમને અંબિકા અને અંબાલિકાથી બાળકો પેદા કરવા વિનંતી કરી.વ્યાસ જીએ તેની માતા સત્યવતીની આજ્ઞા પાળી.સત્યવતીના આદેશોને સ્વીકારતાં, અંબાલિકા અને અંબિકા રાજકુમારીઓ બંનેએ મહર્ષિ વ્યાસ સાથે કલ્પના કરી.આ પછી પાંડુ અને ધૃતરાષ્ટ્રનો જન્મ થયો.પરંતુ જ્યારે મહર્ષિ વેદ વ્યાસ જી તેની માતા સત્યવતી પાસે આવ્યા અને કહ્યું કે રાજકુમારીનો પુત્ર અંધ હશે અને બીજી રાજકુમારીનો પુત્ર અંધ હશે.તેથી સત્યવતીએ ફરી એક વાર રાજકુમારીઓને તેના ત્રીજા પુત્ર વ્યાસ જી પાસે મોકલવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી.

પરંતુ આ વખતે અંબાલિકા, અંબિકા એકદમ ડરી ગઈ હતી.તેથી આ વખતે તે બંને જાતે ગયા ન હતા તેમની દાસી વ્યાસ જીને મોકલી.અને તેની નોકરડી બિયાસ જી પાસેથી કલ્પના કરી.જેનાથી સ્વસ્થ અને જ્ઞાની પુત્ર વિદુરનો જન્મ થયો.હવે વાત કરીએ કુંતી વિશે.  દરેક વ્યક્તિને મિત્રતા વિશે જાણે છે કે રાજકુમારી કુંતીના લગ્ન મહારાજ પાંડુ સાથે થયા હતા.પણ જ્યારે કુંતી કુંવારી હતી, ત્યારે દુર્વાસા મહર્ષિ એક વાર તેની પાસે આવ્યા.કુંતીએ દુર્વાસા મહર્ષિની ખૂબ સેવા કરી.

કુંતીની સેવાથી પ્રસન્ન થઈને દુર્વાસા મહર્ષિએ કુંતીને એક ગુપ્ત મંત્ર કહ્યું.દુર્વાસા મહર્ષિમાં કુંતીને મંત્રનું જ્ઞાન આપતા કહ્યું કે આ મંત્રની મદદથી તમે જ્યારે પણ ઈચ્છો ત્યારે તમને કોઈ પણ ભગવાનને બોલાવી શકો છો.દુર્વાસા મહર્ષિના ગયા પછી એક દિવસ, રાજકુમારી કુંતીએ તે મંત્રની શક્તિની ચકાસણી કરવા માટે સૂર્યદેવને યાદ કર્યા.પછી મહારથી કર્ણનો જન્મ થયો.પરંતુ કુંતી તે સમયે કુંવારી હતી.તેથી, જાહેર શરમના ડરથી, કુંતીએ તેના પુત્ર કર્ણને એક બોક્સમાં મૂક્યો અને તેને નદીમાં ફેંકી દીધો.

અને બાદમાં કુંતીના લગ્ન મહારાજ પાંડુ સાથે થયા.ત્યારે કુંતીને ખબર પડી કે ઋષિના શાપને કારણે તેમના પતિ મહારાજ પાંડુને સંતાન નથી થઈ શકે. પરંતુ જ્યારે રાજા પાંડુને કુંતીને દુર્વાસા ઋષિએ આપેલા તે ગુપ્ત મંત્ર વિશે જાણ થઈ.  પછી પાંડુએ કુંતીને પવન દેવ અને ઇન્દ્રદેવ સાથે ગર્ભધારણ કરવાનું કહ્યું.પછી તેમના પતિ પાંડુના આદેશથી, કુંતી પાવણદેવ અને ઇન્દ્રદેવથી કલ્પના કરી.  જેમાંથી તેના ત્રણ પુત્રોનો જન્મ થયો હતો.

જેને યુધિષ્ઠિર, ભીમ અને અર્જુન કહેવાતા.રાજા પાંડુને માધુરી નામની બીજી પત્ની હતી.પાંડુએ માધુરીને અશ્વિનીકુમારો બોલાવવા કહ્યું.તે પછી પાંડુની બીજી પત્ની માધુરી અશ્વિનીકુમારોથી ગર્ભધારણ કરી.જેમાંથી નકુલા અને સહદેવનો જન્મ થયો હતો.ચાલો મિત્રો આપણે મત્સ્યગંધ ઋષિ ની થોડી વાતો જાણી લઈને,અયોધ્યામાં હસ્તસેન નામનો રાજા રાજ કરતો હતો. તેને તેર રાણીઓ હતી પણ સંતાનસુખ પ્રાપ્ત થયું નહોતું.

રાજા વૃદ્ધ થયો અને પરિવારમાં પ્રજા ન હોવાથી વૈરાગ્ય થતાં પાળેલા પોપટ સાથે ઘોડા પર બેસી તપ કરવા વનમાં ચાલ્યો ગયો. તે એક વડલા નીચે આસન ધારણ કરીને બેઠો અને પ્રભુનુું નામ લેવા માંડયો. એ વૃક્ષ ઉપર ઘુવડ પક્ષીનો માળો હતો. નર ઘુવડ ફરવા ગયો હતો, માદા ઘુવડ ઉદાસ હતી. થોડા સમય પછી નર ઘુવડ આવ્યો.ત્યારે પક્ષિણીએ પૂછયું, મને એકલી મૂકીને ક્યાં ગયા હતા? નીચે રાજા તપ કરે છે.ઘુવડે પક્ષિણીને કહ્યું, હું સુરસભામાં ગયો હતો.

એ દેવસભામાં વિશ્વામિત્ર ઋષિ બોલ્યા કે, આજનો દિવસ એવો છે કે વાંઝણી પણ પુત્ર પામે, શાપિત પ્રાણી પણ પ્રજા પામે, પાપી પણ સંતાન પામે.એમ કહી ઘુવડે ક્રીડા આરંભી. પણ ઘુવડ પક્ષી-પક્ષિણીની વાત સાંભળી ગયેલા રાજાએ નિસાસો નાખ્યો, અરેરે આજે હું ઘરે હોત તો હું પણ પુત્ર પામત.રાજાનું રુદન સાંભળી તેમનો પાળેલો પોપટ બાલ્યો, મહારાજ એક ઉપાય છે. કામ પેદા કરો અને તમારું જીવનસત્ત્વ મને એક દડિયામાં આપો. હું તે જીવનસત્ત્વ રાણીને આપીશ.રાજાએ કામજ્વર પેદા કર્યો અને પાંદડાંનો દડિયો બનાવી તેમનું જીવનસત્ત્વ તેમાં ભરી પોપટને આપ્યું.

પોપટ ચાંચમાં દડિયો લઈ ઊડયો, પરંતુ રસ્તામાં શકરો બાજ તેને જોઈ ગયો. શકરો બાજ સમજ્યો કે પોપટની ચાંચમાં કોઈ ભક્ષ હશે. શકરા બાજે પોપટને આંતરી તેની પર પ્રહાર કર્યો. પોપટ ઘવાયો અને તેની ચાંચમાંથી દડિયો નીચે સમુદ્રમાં પડયો. એ વખતે સમુદ્રનાં જળમાંથી એક માછલી બહાર આવી. માછલીએ રાજાના જીવનસત્ત્વના બે ઘૂંટ પી લીધા. વાત એમ હતી કે બ્રહ્માના શાપથી એક અપ્સરા માછલી બની ગઈ હતી, એ જ માછલીએ રાજાનું જીવનસત્ત્વ ભક્ષ સમજીને પી લીધું.

એ માછલીને ગર્ભ રહ્યો અને તેને દસમો મહિનો બેઠો. માછલીથી હવે ગર્ભ સહન થતો નહોતો. તે તણાઈને નદીકિનારે આવી.એ જ સમયે એક માછીમાર નદીકિનારે માછલી પકડવા આવ્યો હતો. એણે પાણીમાં જાળ નાખી. તેમાં આ શાપિત માછલી ફસાઈ ગઈ. માછીમાર કે જે નાવિક પણ હતો તે માછલીને પકડી ઘરે લઈ આવ્યો. એણે માછલી ચીરી તો અંદરથી બે બાળકો નીકળ્યાં. એને પણ સંતાનસુખ નહોતું અને અયોધ્યાના રાજા હસ્તસેનને પણ પ્રજાસુખ નહોતું.

પોપટને જીવનસત્ત્વ આપ્યા બાદ રાજા વનમાંથી પાછો ફર્યો હતો અને પોપટને ઘરે આવેલો ન જોઈને તે બહુ જ દુઃખી થયો.આ તરફ માછલીના ઉદરમાંથી નીકળેલા બે બાળકો પૈકી એક પુત્રી હતી અને બીજો પુત્ર હતો. માછીમાર બંને બાળકોને લઈ રાજા પાસે ગયો. રાજાને બ્રાહ્મણોએ કહ્યું, આ તમારાં જ સંતાનો છે.રાજાના ક્રોધથી બ્રાહ્મણોને બચાવવા નારદમુનિ આવી ચડયા. એમણે રાજાને ઘુવડ પક્ષી-પક્ષિણીની વાત અને પોપટને આપેલા દડિયાની વાત કહી.

રાજાને બધી વાત સમજાવતાં એમણે પુત્ર પોતાની પાસે રાખ્યો અને પુત્રી માછીમારને સોંપી. માછીમાર પુત્રીને ઘરે લઈ આવ્યો. તેના શરીરમાંથી માછલીની ગંધ આવતી હોવાથી તેનું નામ મત્સ્યગંધા રાખવામાં આવ્યું. તે યોજનગંધા તરીકે પણ ઓળખાય છે. બીજી બાજુ રાજાએ પુત્રનું નામ ઉલ્મુખ રાખ્યું. માછીમારના ઘરે રહી ઉછરતી મત્સ્યકન્યા પાછળથી સત્યવતી તરીકે ઓળખાઈ. મત્સ્યકન્યા અર્થાત્ સત્યવતી હવે પિતાની જેમ નાવ ચલાવતાં પણ શીખી ગઈ હતી. એના પિતાનો એ ધંધો પણ હતો.

એક વાર રાત્રિના સમયે પરાશર મુનિ યમુનાના કિનારે આવી ગયા. તેઓ રાત્રે જ યમુના પાર કરી સામે તીરે જવા માગતા હતા. મત્સ્યગંધાના પિતાએ રાત્રે નાવ ચલાવવા ઇન્કાર કર્યો. એ વાતચીત મત્સ્યકન્યા સાંભળી ગઈ. એ બહાર આવી. એણે ઋષિને વંદન કર્યાં. મત્સ્યકન્યા બોલી, પિતાજી આપની આજ્ઞાા હોય તો હું ઋષિને સામે તીરે મૂકી આવું?પિતાએ હા પાડી.મત્સ્યકન્યાએ વાંસડો હાથમાં લીધો અને ઋષિને અંદર બેસાડી નૌકા ચલાવી.

નાવ જળ કાપતી હતી ત્યારે મત્સ્યકન્યાનું રૂપ જોઈ પરાશર મુનિને કામ પ્રગટયો. તેમણે મત્સ્યકન્યા પ્રત્યે કુદૃષ્ટિ કરી. મુનિએ કહ્યું, હે દેવી હું તમારી સાથે સહવાસ કરવા માગું છું.મત્સ્યકન્યા ગભરાઈ ગઈ. એણે વિચાર કર્યો કે, હું ના પાડીશ તો મને શાપ આપશે. એમ વિચારી તે એટલું તો બોલી, હે મુનિવર આપ તો બ્રહ્મજ્ઞાાની છો અને હું એક માછીમારની દીકરી. આપણો સહવાસ સંભવ નથી.

પરાશર મુનિ બોલ્યા, બાલિકે તું ચિંતા ન કર. પ્રસૂતિ બાદ પણ તું કુમારી જ રહીશ.એમ કહી પરાશર મુનિએ મત્સ્યગંધા સાથે સહવાસ કર્યો. પરાશર મુનિએ મત્સ્યકન્યા અર્થાત્ સત્યવતીને આશીર્વાદ આપતાં કહ્યું,તારા શરીરમાંથી હવે માછલીની ગંધ નહીં આવે. એના બદલે તું સુગંધા બની જઈશ. તારા શરીરમાંથી કસ્તૂરીની સુગંધ ફેલાશે.સત્યવતીને હવે ગર્ભ રહ્યો. પુત્રીને ગર્ભવતી થયેલી જાણી તેનો પિતા તેને વનમાં મૂકી આવ્યો.

વનમાં કુટિર બનાવી સત્યવતી રહેવા લાગી. દસમા મહિને તેને એક પુત્ર અવતર્યો. જન્મની સાથે જ પુત્ર ચાલવા લાગ્યો. માતા સત્યવતીએ પૂછયું, હે પુત્ર તું ક્યાં જાય છે?પુત્રએ કહ્યું, માતા સાંભળ મેં તો જગતના કલ્યાણ માટે જ જન્મ લીધો છે. હું પુસ્તકો રચીશ જે કળિયુગના કુબુદ્ધિના લોકોને જ્ઞાાન આપશે. હે માત હવે આપણી સગાઈ પૂરી થઈ.ગભરાઈ ગયેલી સત્યવતીએ પૂછયું, તો મારી શું ગતિ થશે?પુત્રે કહ્યું, થોડા દિવસ પછી કોઈ ક્ષત્રિય રાજવંશી તમને પરણી જશે.

તમને જ્યારે પણ દુઃખ પડે ત્યારે તમે મને યાદ કરજો. હું હાજર થઈ તમારું દુઃખ દૂર કરીશ.એમ કહી પુત્ર ચાલ્યો ગયો અને સત્યવતીનો એ પુત્ર એટલે બીજું કોઈ નહીં પણ ભગવાન વેદવ્યાસ. અને તે પછી સમુદ્રનો અવતાર ગણાતો હસ્તિનાપુરનો રાજા શાંતનુ પહેલાં ગંગાને વર્યો હતો જેનાથી તેને એક પુત્ર થયો ગાંગેય (ભીષ્મ) અને પાછળથી તે મત્સ્યગંધા ઉર્ફ સત્યવતીને પરણ્યો.
આ તરફ માતાથી જુદા પડયા બાદ બાળક વેદવ્યાસ તપસ્યા કરવા દ્વૈપાયન નામના દ્વીપ પર ચાલ્યા ગયા.

એ બાળક રંગે શ્યામ હોવાથી તે કૃષ્ણ દ્વૈપાયન તરીકે ઓળખાયા અને એ કૃષ્ણ દ્વૈપાયન એ જ મર્હિષ વેદવ્યાસ. એમણે વેદોની વ્યાખ્યા અને વિભાજન કર્યાં તેથી તેઓ વેદવ્યાસ તરીકે પણ ઓળખાયા. હિન્દુ ધર્મશાસ્ત્રો અનુસાર મર્હિષ વેદવ્યાસ ત્રિકાળજ્ઞાાની હતા. તેમણે પોતાની દિવ્ય દૃષ્ટિથી જોઈને જાણી લીધું હતું કે, કળિયુગમાં ધર્મ ક્ષીણ થઈ જશે. ધર્મ ક્ષીણ થઈ જતાં લોકો નાસ્તિક, કર્તવ્યહીન અને અલ્પ આયુવાળા થઈ જશે.

અને એ વિશાળ વેદનું સાંગોપાંગ અધ્યયન કળિયુગના લોકો કરવાનું સામર્થ્ય ધરાવતા નહીં હોય એ હેતુથી મર્હિષ વેદવ્યાસે વેદોને ચાર ભાગોમાં વહેંચી નાખ્યા, જેથી ઓછી બુદ્ધિવાળા અને ઓછી સ્મરણશક્તિવાળા લોકો પણ વેદોનો અભ્યાસ કરી શકશે. વેદવ્યાસે એક મહાન વેદને ચાર ભાગોમાં વહેંચ્યા તે ઋગ્વેદ,યજુર્વેદ,સામવેદ અને અથર્વવેદ તરીકે ઓળખાય છે. વેદોમાં રજૂ થયેલું જ્ઞાાન અત્યંત ગૂઢ અને શુષ્ક હોવાને કારણે તેમણે એ જ વેદોને પુરાણોમાં પરિર્વિતત કર્યા. પુરાણોમાં રોચક પ્રસંગો મૂક્યા જેથી કળિયુગના લોકો વેદોના જ્ઞાાનને સરળતાથી સમજી શકે.